КӨМІР
зат есім. 1. Жерден қазылып алынатын, өсімдік қалдықтарынан түзілген, жанғыш, қара түстi, органикалық қатты зат; шөгіндi таужыныс. 2. Ағаш шоғының сөнген түрi. 3. ауыспалы мағына. Қызығы кетіп, өмірден түңілген адам. Көмір геохимиясы. геологиялық. Көмір туралы ғылымның бір саласы. Көмірдi жер астында газдандыру. кен ісі. Көмірдi жер астында жатқан орнында газға айналдырып, пайдалану әдісi. Көмірдің біріккіштігi. геологиялық. Кокстенгенде пластикалық күйден өткен көмір түйірлерінің өзара біріккен монолиттер түзу қасиетi. Көмірдің графиттелуi. геологиялық. Көмір құрылымының өзгеру процесi. Көмірдің қаттылығы. физикалық. Көмірдің қирау деформациясына қарсы тұру қабілетi. Көмірдің меншіктi салмағы. физикалық. Көмірдің қатты бөлшектерi массасының көлеміне қатынасы. Көмірдің морттығы. геологиялық. Көмірдің сынғыштық қабілетi. Көмірдің өздігінен жануы. химиялық. Кесектерінің кейбір жағдайларда оттекпен тотығу нәтижесінде өздігінен тұтану процесi. Көмірдің ылғалдылығы. геологиялық. Көмірдегi w индексімен белгіленетін ылғалдылық мөлшерi. Көмір кенi. к е н. Көмір қоры өндіріске пайдалануға жарарлықтай дәре же де шоғырланған кенорны. Көмір қабаты. геологиялық. Бiрнеше физикалық, химиялық белгілерi бойынша ажыратылатын көмір қабаттарының бөлігi. Көмір қабатының тотығу белдемi. геологиялық. Көмір қабатының оттегімен еркін әрекетінен тотығып, күлге айналатын, физика-химиялық қасиеттерін жоғалтатын жерге жақын жатқан бөлігi. Көмір қара. Қап-қара. Көмір қойнауқаты. геологиялық. Бiрбіріне бойлас екi жазықтықтың табаны немесе жабыны арасындағы көмірлi заттар шоғыры. Көмірлердің метаморфизмi. химиялық. Қазба көмірлердің химиялық құрамының, физикалық қасиеттерi мен iшкi құрылымының өзгеруi нәтижесінде көміртек мөлшерi біртіндеп артатын бір бағытты процесс. Көмір маркасы. геологиялық. Көмірдің өндірісте қолданылу бағытын анықтайтын шартты белгілер жиынтығы. Көмір өнеркәсібi. Ауыр индустрияның аса маңызды салаларының бірi.