КЕСКЕК
зат есім. 1. э т н. Бұйда есебінде түйенің мұрындығына байлайтын ұзындау жұмыр таяқ. 2. в етістік. Мал жауыр болғанда, құрттағанда басын бұра алмайтындай етіп мойнына байлап қоятын таяқ. 3. Иттің киіз үйге кіріп кетпеуі үшін кеудесіне көлденең керіп байлап қоятын ағаш. 4. экспрессивті.жақтырмау. Домбыра, кетпен, күрек т.б. 5. ауыспалы мағына. Тіреуіш, көлденең таяқ. 6. ауыспалы мағына. Бөгет, кедергі. Кескек байлаған қойша. Салақтатып, ебедейсіз, сорайтып. Кескекті үзді. Кедергіге қарамады, мойынсұнбады.