КЕРТПЕШ
зат есім. 1. Кертілген жер, ойыс, кертік. 2. Кертпе. 3. кен ісі. Қазып алу және тасымалдау үшін дайындалған тау жыныстары қабаттарының саты түріндегі бөлігі. Кертпеш мұрын [ танау, тұмсық ]. Мұрнының ортасы батыңқы, таңқы танау. Кертпеш тас. Сынған, жарықшақтанған.