ОЙЫС
1омоним зат есім. 1. Ойық, ойпаң жер. 2. геологиялық. Айналасы түгел немесе түгелдей дерлік тұйықталған, әдетте, тектоникалық жолмен қалыптасқан жер бетіндегі ойыңқы жер, ойпаң.
1омоним зат есім. 1. Ойық, ойпаң жер. 2. геологиялық. Айналасы түгел немесе түгелдей дерлік тұйықталған, әдетте, тектоникалық жолмен қалыптасқан жер бетіндегі ойыңқы жер, ойпаң.
2омоним = етістік. 1. Мұз т.б. қатты заттарды жүзі бар не үштік заттармен жарып ойып алысу.
3омоним = етістік. Бір нәрсеге қарай көшу, жыл жу, ыңғайлану; ауысу.