КЕБЕНЕК
1омоним зат есім. этнографиялық. 1. көнерген сөз. Малшылардыц аяздан, жауыншашыннан, бораннан қорғану үшін киетін, жұқа киізден тігілген сырт киімі, сулық. 2. Сыртқы жамылғы, жамылтқы; бастырма. Кебенек киген. Тірі жүрген, бұл дүниеде бар (адам). Кебенек киген келеді. Тірі болса, бір оралады [ басқа түскен ауыртпалық шет жайлатқан я ұзаққа сапар шектірген азамат, ерге айтылады. «Кебенек» – көбіне жауыншашыннан қорғану үшін құрым киізден жасалған киім; жылқышы, түйеші киген: «Кебенек кигеннен безбе, кебін кигеннен без», «кебенек киген келер, кебін киген келмес»; «ерді кебенек ішінде таны» деген нақыл сөздер осыдан шыққан ].