ИНТОНАЦИЯ
[ латын тілі. intоnаre ] зат есім. 1. Сөйлеуші сезімдерінің сөйлеу нысанына қатысын, жан дүниесінің қалыпкүйін көрсететін сөйлеу мәнері, дауыс әуені. 2. Стилü, өзіне тән, машық, мәнер. 3. Ауызша айтылған өлең сөздің ырғақтық әуендік құрылымы, дауыс әуенінің бірде жоғарылап, бірде бәсеңдеп ырғақпен құрылуы. 4. лингвистикалық. Сөз ағымының мағыналыққұрылымдық тұтастықтағы бөліктерінің арақатынасын ерекшелеп, олардың мазмұны, мағынасы, олардағы ақпаратқа деген сөйлеушінің көзқарасын, сөйлеушінің эмоциясын білдіріп отыратын әуен, әуез, қарқын, дауыс қаттылығы, кідіріс сияқты просодикалық бірліктердің әртүрлі қатынастағы жиынтығы. 5. музыкалық. Орындау дәлдігі, әндетіліп айтылатын немесе ойналған дыбыстың тазалығы.