МАШЫҚ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Дағды, дайындық, қалыптасқан біліктілік. 2. Әдет, үйреншікті іс, салт, мінез т.б. // Әдемі үлгілі, өрнекті. 3. психол. Белгілі бір оқыту, үйрету үдерістері әсерінің негізінде тәлім алушыда қалыптасатын білім, біліктілік дағдысы. // Жатық, жетік. Машығы бар. Әдеттенген, үйренген, бейім. Машық алды. Үйренді, дағдыланды, әдеттенді. Машық етті. Әдетке айналдырды, үйреншікті қылды.