ИМАНСЫЗ
сын есім. 1. Құдайсыз, дінсіз, діннен безген. 2. ауыспалы мағына. Ұятсыз, арсыз, оңбаған. // Ұятсыз, намыссыз, жеке бас қамын басқадан артық қоятын қанағатсыз, тоғышар адам. Имансыз кетті. діни. а) Жан тапсырар шақта Алланы еске алып, кәлима айтпай, иманын үйірмей о дүниелік болып кетті [ Алла тағала о дүниелік болар шақта кәлимасын айтқан мұсылман адамның барлық күнәларын кешіреді ]. ә) Дүние салғанша Аллаға иман келтірмей өтті. Имансыз құл. діни. Аллаға деген сенімі болмаған немесе сенімін жоғалтқан Құдайдың жаратқан пендесі. Кәлиманы айтпаса, имансыз болып өледі. діни. Алла тағала о дүниелік болар шақта кәлимасын айтқан мұсылман адамның барлық күнәларын кешіреді, ал кәлиманы айтпаған мұсылман адам иманынан айырылады.