ҚҰЛ
зат есім. 1. Құлдық, феодалдық дәуірде басында еркі жоқ, иесіне толық тәуелді шаруа адамы, жарлы-жалшы. 2. көнерген сөз. Соғыста қолға түскен тұтқын. 3. ауыспалы мағына. Пенде, пақыр. 4. ауыспалы мағына. Бір нәрсеге табынып, соған бағыныштылық. Құл билеушi. сөйлеу. Құлиеленушi. Құл ғып ұстады. Зорлық-зомбылық көрсетті, құлындай жұмсады. Құл қамытын киді. поэтикалық. Құл болды, бодан болды. Құл қылды [ етті ]. Еркінен айырып, тәуелді етті.