ИЕРОГЛИФ
[ грек тілі. hіerоglуphоi ] зат есім. 1. лингвистикалық. Идеографиялық жазу жүйесінің айшықты таңбасы, ежелгі жазудың графемасы. 2. Сурет жазу жүйесінің әріптері, таңбалары. 3. Идеограмма жазуына негізделген, Мысыр, Қытай, Жапон халықтарының белгілі ұғымды, буынды, дыбысты білдіретін өрнекті жазуы. 4. ауыспалы мағына. сөйлеу. Қолы түсініксіз жазу. Иероглиф жазу. лингвистикалық. Ерекше таңба – иероглифтерді пайдалану арқылы сөз мағынасын ғана емес, фонетикалық мағынаны да бере алатын жазудың өте ертедегі буындықсөз жүйесіндік түрі. ә) қандай да бір сөзді немесе ұғымды білдіретін таңбалы жазу, мысалы, күн таңбасы «тәулік» мағынасын береді; б) жеке дауыссызды немесе дауыссыздар тіркесін білдіретін жазу.