ЕЗГІ
1омоним зат есім. 1. Қанаушылық, құлдықта ұстаушылық, өктем билеуші, отарлаушы, т.б. таптың, елдің қол астында бодандықта болушылық (халық, ел туралы). // Адамды езген, жаншыған, еңсені көтертпейтін (тіршілік, өмір). 2. Біреудің өктемдігі, шексіз билігі, қиыншылық, амалсыздық. 3. ауыспалы мағына. Езбе мылжың, бос адам. Езгіде болды [ жүрді ]. Қаналды, құлдықта болды өктем тап немесе отарлаушы, жаулап алушы елдің қол астында бодан күй кешті. Езгіде келді. Езіліп келді, бодандықта болды, қаналды. Езгі көрді. Қаналды, өктем таптың қанауында жүрді.