ЕБЕЛЕК
1омоним зат есім. 1. өсімдік. Шөлшөлейтті, құмды, сортаңды жерлерде өсетін, биіктігі 10–30 смдей, сабағы дөңгеленіп келген алабұта тұқымдасына жататын бір жылдық шөптесін өсімдік. 2. Дерменсіз, елсіз, қауқарсыз адам. 3. ауыспалы мағына. Ұшыпқонған, қалбалақ, жеңілтек, ұшқалақ адам. Ебелек қақты [ ұшты ]. Астыүстіне түсіп бейек болды, қалбалақтады, ұшыпқонды. Ебелек ұшпас елсіз [ жер ]. Қу медиен, шөл дала. Ебелек шалды. Қорқып қашты, зытты.