ВАРИАЦИЯ
[ латын тілі. vаrіаtіo ] зат есім. 1. Бiр нәрсенің негізi сақталып, екіншi кезектегi элементтерінің өзгеруi. 2. математикалық. Өзгергіштік сызығындағы кездесу жиілігін көрсететін ең жоғарғы нүкте. 3. Музыкалық тақырыптың құбылып қайталануы, бір сарынның, әуеннің бірден-бірге өзгеруi. 4. өнертану. Техникалық жағынан күрделi, шағын, бір немесе бірнеше орындаушыға арналған классикалық балет биінің түрi. 5. лингвистикалық. Айтылым кезінде сөздердің дыбыстық өзгеріс нәтижесінде сол тілдің дыбыс қорында жоқ, басқа бір дыбысқа ұқсап айтылуы.