АЯШЫЛЫҚ
зат есім. Ойын-сауық құрушылық, сауықшылдық, думаншылдық. Ә1. Қазақ әліпбиінің екіншi әрпi. 2. лингвистикалық. Қазақ тіліндегi ашық, езулік, жіңішке дауысты дыбысты таңбалайтын әріп. 3. Ойды санамалап берген кезде «екіншi» сөзінің орнына қолданылатын таңба. Әод. Айтылу сазына қарай адамның әртүрлi көңіл қошын аңғартатын дыбыстық ишарат. 1. Бiреудің сөзін естіген, естімегенін аңғартады; я, әу. 2. Бiреудің назарын өзіне аудару үшін айтылады; әй. 3. Шошынғанда, сасқанда, таңырқағанда оқыстан шығатын дыбыс. 4. Сұраулық мағына білдіредi. 5. Көңіл қалауын аңғарту үшін айтылады. 6. Өзгенің ойын түсінгенін, қоштайтынын аңғарту үшін айтылады. 7. Бiр нәрсенi қайталап еске түсіру үшін айтылады. 8. Қатты реніш, ыза, күйініш, сүйініш мағынасын білдіредi. 9. Кекесін мағынасын білдіредi. 10. «Бәсе!», «өзім де сезіп едім» дегендi аңғартады. 11. сөйлеу. Қарсылықты шылау (ал) мәнін білдіредi. 12. Өзінен кейін келген кейбір сөздердің жағымды немесе жағымсыз әсерін күшейте түседi. Әдегенде. а ) Шүу дегеннен, салғаннан, бірден. ә ) Бастапқыда, алғашында. Ә дегеннен. сөйлеу. Бiрден, салған жерден. Ә дегенше. сөйлеу. Лезде, бірден, көздi ашып жұмғанша. Әдегенше болған жоқ [ болмай ]. сөйлеу. Лезде, бірден, әп-сәтте, көздi ашыпжұмғанша. Ә десе, мә дедi. сөйлеу. а ) Бет бақтырмады, беттен алды, сөз қайтарды, ерегістi, беттен алды. ә ) Есесін жібермедi.