ЛАҢ
1омоним зат есім. в етістік. Малда, адамда кездесетін жұқпалы індет; ұшпа.
Значение слова
ЛАҢ
2омоним зат есім. 1. Елді дүрліктіретін, әлекке түсіретін, әбігер қылатын әрекет. 2. Бүлік, бүліншілік. 3. Кесір, кесапат. 4. Бәле, бәлеміс. 5. Бүлінушілік, дау-шар. Лаң салды. Әлек салды, ойрандады, зардап шектірді. Лаң тигендей. Аяқ астынан бірдеме болғандай. Лаң түсті. Елдің тыныштығы кетті, бүліншілік болды. Лаң шығару. Бәле салу, жоқ жерден бүлік шығару.