ІЛІК
1омоним зат есім. 1. Жекжаттық байланыс, көңіл жа қындық. 2. Жақын-жұрағат, таныс. 3. Біреумен ілінісу ісі; шатақ, бүлік, әлек. ілік болды. Құда-жекжат болып, келісті кісі лер болды. ілік қылды [ жасады ]. Не болса соны сылтауратты. ілік септік. лингвистикалық. Қазақ тіліндегі жеті септіктің бір заттың, не адамның біреуге қатысы бар екенін білдіретін түрі. ілік тақты. Кінә қойды, айыптады. ілік іздеді. ілінісе кетер шатақ іздеді, қуды.