ЫҢЫРШАҚ
1омоним зат есім. Жылқыға не өгізге жүк тиеу үшін ерттелетін, ағаштан жасалған биік ер. Ыңыршағы айналғанша. Әбден шаршап болдырғанша, титықтағанша. Ыңыршағы айналды [ шықты ]. Әбден көтерем болды, арыды. Ыңыршағы мойнына кетті [ түсті ]. Тұрмысы оңалмады, ауыртпалықтан құтылмады. Ыңыршағың айналғыр! қарғыс сөз. Жүдепжада! Ыңыршағы шыққан [ айналған ] кедей. Дүниемүліктен жұрдай, түгі жоқ, жарлы. Ыңыршағы шыққан кедей. экспрессивті. Сіңірі шыққан, қу кедей.