ШЫРҒАЛАҢ
сын есім. 1. Шым-шытырық, шытырман. // Дүрбелең, қиын-қыстау заман. лаңд а. // Қырсық, кесіркесапат, оқиға, жағдай. 2. Қиын, қырсық, оңай емес. // заң. Адамның еркінен тыс, өздігінен туындайтын уақиға, сырт белгілері ғана құқық бұзушылық болып көрінетін, кінә нышандарынан ада, заңи жауапкершілік жүктемейтін кездейсоқ іс-әрекет. Шырғалаңы мол. Шым-шытырық, қиынқыстаулы. Шырғалаңға түсті. Қиындық, сәтсіздікке тап болды. Шырғалаңға түсті. Әуресарсаңға ұшырады.