ШЫБЫРТҚЫ
зат есім. 1. этнографиялық. Көбінесе арба, шана көлігіне, мал айдауға арналған, кейде өріп, кейде өрмей жасаған ұзын қамшы. 2. сөйлеу. Жуандығы сұқ саусақтай жіңішке әрі ұзын шыбық. 3. ауыспалы мағына. Шымшыма сөз. Шыбыртқы қамшы. этнографиялық. Арба, шана тәрізді көлікке жегілген яки бір топ малды айдауға, қайырмалауға қолданатын, әдеттегі қамшыдан бірнеше ұзын қамшы түрі. Шыбыртқының астына алды. Шыбыртқымен ұрды, сабады.