ҮЙРЕНІС
= етістік. Жағдайға, іске икемделіп, бейімделіп кету. Үйреніскен жау. “Ет өлді” болған ежелгі дұшпан. Үйреніскен ит. кекесін. Ежелден бірінбірі білетін қатар адам деген мағынада. Үйреніскен ұя. Етене болған шаңырақ, өскен, туған үй. Үйреніс қылды. Бой үйретті, дағдыланды, машықтанды.