ТУЫРЛЫҚ
зат есім. этнографиялық. Киіз үйдің түндігі мен үзігінің арасын қосатын, уықтың орта тұсынан керегенің басына дейін жабатын киіз. Туырлығын тілді [ тіліп, тоқым етті ]. ескі. Тас-талқан етіп, шаңырағын ортасына түсірді. Туырлығы туралды. Тасталқаны шықты. Туырлық бау. қолөнер. Туырлықты ұстап тұратын әрі әсемдік үшін ою-өрнек салынған жалпақ терме бау. Туырлық қас. қолөнер. Туырлықтың басына ішкі жағынан (үй ішінен) ұсталатын, оюлы, түрлітүсті басқұр, оюлы киіз. Туырлық үй. этнографиялық. Төрт қанатты, уықтары кішігірім шаңыраққа қадалатын, тек туырлықтармен жабылатын жолма, жол үйдің нұсқасы.