ТРИУМФ
[ латын тілі. trіumphus ] зат есім. 1. Ежелгі Римде дұшпанмен шешуші соғыста зор жеңіске жеткен қолбасшыға көрсетілетін жоғары құрмет. 2. Аса зор жеңіс, тамаша жетістік, салтанат. 3. Белгілі бір оқиғаға арналып, ескерткіш ретінде қала алаңына жасалған, басына мүсін немесе эмблема орнатылған биік колонна.