ЖЕҢІС
зат есім. 1. Жауға, дұшпанға күйрете соққы бергендік, бетін қайтарғандық, жеңгендік. 2. Белгілі бір мақсатты, істі іске асыру жолындағы күрестің, еңбектің нәтижесі, табысы. Жеңіске жетті. Жеңіп шықты, мерейі үстем болды. Жеңіс күні [ мерекесі ]. Жауды жеңген күн, атап өтілетін той, мереке. Жеңіс туы. Жауды жеңгеннен кейінгі тігілген ту. Жеңіс ордені. тарихи. Әскери қолбасшыларға жауапты операцияларды батыл шешкендігі үшін берілетін үш дәрежелі жоғары орден. Жеңіс тойы. Жауды жеңіп, жеңіске жету құрметіне арналған салтанатты мереке.