ТОПАН
1омоним зат есім. 1. Бастырылған астық дәнінің қауызы майдаланған, шөпшары араласқан қалдығы. 2. жергілікті сөз. Егінді бастырғаннан соң шыққан сабан. 3. Бұрқыраған қар, топырақ, күл; шаң-тозаң, көң-қоқыс.
1омоним зат есім. 1. Бастырылған астық дәнінің қауызы майдаланған, шөпшары араласқан қалдығы. 2. жергілікті сөз. Егінді бастырғаннан соң шыққан сабан. 3. Бұрқыраған қар, топырақ, күл; шаң-тозаң, көң-қоқыс.
2омоним зат есім. Жер бетін басқан тасқын су, сел. Топан су. мифологиялық. а) Діни аңыздардан белгілі Нұқ пайғамбар (ғ. с.) заманында болған, адамзат баласына қырғын әкелген жойқын су апаты; діни наным бойынша бүкіл жер бетін басқан әлемдік су тасқыны [ Ескі діни ұғым бойынша «жер жүзін сел басу» мағынасында айтылады ]. ә) су шаруашылық. Жерасты суы деңгейінің күрт көтерілуінен немесе өзенкөлдер суының (әсіресе көктем – жаз айларында) арнасынан асып кетуінің салдарынан болатын табиғи құбылыс. б) Өзеннің, көлдің немесе теңіздің су деңгейінің көтерілуі салдарынан аумақты су басу. Топан су қаптады. а) мифологиялық. Нұқ пайғамбар (ғ. с.) заманында адамзат баласына келген жойқын су апаты болды. ә) экспрессивті. Барлық пәле бір басына үйіліптөгілді.
3омоним зат есім. 1. Көлем, бір нәрсенің қарамы. 2. ауыспалы мағына. Сөз тасқыны деген мағынада.
4омоним зат есім. жергілікті сөз. Тезектің ұсағы, үгіндісі.
5омоним зат есім. ботаникалық. Екпе шөп.