ТОПАЛАҢ
зат есім. 1. Қой малына жаппай тиетін жұқпалы кесел, індет. 2. ауыспалы мағына. Үрейі ұшып, әбігерге түскен астан-кестен дүрлігіс. Топалаң болды. Опыр-топыр болды, бытшыты шықты. Топалаңға салды. Ойрантопырға қосып жіберді. Топалаң келгір [ тигір ] қарғыс сөз. Қырғын тигіp, жайрағыр! Топалаң келді. Ел ішінде лаң таралды, мал қырылып қалды. Топалаң тигендей [ тиген қойдай ] етті [ қылды ]. Қырып салды, быт-шыт қылды. Топалаң тиді. Бірден ауыр тиді, жеделдетіп, жиілетіп, топылдатып қырып салды. Топалаңы шықты. Опыр-топыр қырғын болды.