ТЕР
1омоним зат есім. 1. Денедегі түтік бездерінен бөлініп, тері арқылы сыртқа шығатын сұйық зат; тері бездері түзетін түссіз, ашқылтым сұйықтық. 2. ауыспалы мағына. Адамның еңбегі, бейнеті. Тер бездері. анатомиялық. Адам терісіндегі тер шығаратын түтік бездер. Тер бөліну. Тердің тер бездерінде түзілуі және терінің беткі қабаты арқылы бөлінуі. Тер бүршіктері. жергілікті сөз. Тер тамшылары, моншақтары. Тер көйлек. жергілікті сөз. көйлек ішінен киетін жеңсіз ішкиім. Тер қату. Терлеп тұрған дене бірден суынғандықтан болатын ауру. Тер құрғатпау. Тер төгу, күнде еңбектену. Тер қысты. Тер шықпай қиналды. Тер моншақтады [ тер одан да, бұдан да кетті ]. Қара суға түскендей ағып терледі. Тер орамал. жергілікті сөз. Қолорамал, беторамал. Тер төкті. Аянбай еңбек етті, бейнет сіңірді. Тер шығару. Адам терісінің бет жағына орналасқан тер бездері қызметінің әсерінен туындайтын жағдай. Терге батты. Әлi құрыды, терледi, қансорпасы шықты. Терге [ қара терге ] малынды. Қатты терледі. Терге булады. Терге малындырды. Тері кеппеді. Дамыл таппады. Терін алды. Белгілі бір ұзақтыққа шауып, аттың терін шығарып баптады, жаратты. Терісі кең. Етекжеңі мол, ақпейіл (адам). Терісіне сыймады. Қатты ашу шақырып, долданды, ашуланды.