СІРҚАБЫҚ
зат есім. 1. ботаникалық. Өсімдіктің жерүсті мүшелерінің сыртын қаптап тұратын май тәрізді кутин – шаңдақ сияқты зат есім. 2. биологиялық. Жануарлар ағзасындағы көкірек, құрсақ және жамбас дене қуыстарының ішкі беттерін астарлайтын, осы қуыстардағы ішкі мүшелерді сыртынан қаптайтын жұқа қабық.