ПҰШПАҚ
[ ир. ] зат есім. 1. Малдың, аңның тізеден төменгі сирақ терісі. 2. ауыспалы мағына. Белгілі бір кеңістіктің, мекеннің, жердің бір шеті, бөлігі, түкпірі. 3. ауыспалы мағына. Әңгіменің, сөздің шет жағасы, бір ұшы. 4. ауыспалы мағына. Өне бойы, тұла бойы. Пұшпағына түсті. Киген киімі аяғының басына, тізеден төмен түсті. Пұшпағы қанамаған. Бала көтермеген, бала таппаған. Пұшпағына да татымайды [ тұрмайды ]. Ширегіне де келмейді, маңын да баспайды. Пұшпағынан сабылды. Болдырды, шаршады. Пұшпағына түсті [ пұшпағын соқты, пұшпағынан келді ]. Өте ұзын болып сүйретіліп жатты (киім). Пұшпағын ұстады. Бір билікке ие болды. Пұшпақ алдырмады. Малдан шығын шығармады, мал басы аман болды. Пұшпақ бөрік [ тымақ ]. Пұшпақ теріден тігілген бөрік.