НОРМАТИВ
[ латын тілі. nоrmаtіo ] зат есім. экономикалық. 1. Жұмыс уақытының материалдық және ақша ресурстарының есептеліп белгіленген мөлшері. 2. Негізінен шикізаттың, материалдардың үлестік шығынына, өнім көлемінің бірлігіне, ресурстарды тұтыну объектісін сипаттайтын басқа да бірліктерге шаққанда жұмсалған энергия шығынына қатысты әмбебап норма. 3. Біртекті экономикалық көрсеткіштердің ауқымды шеңбері үшін белгіленген жалпылаушы норма.