БҮЛІНШІЛІКзат есім. 1. Ел тыныштығын кетірген дау-жанжал, лаң; бүлік, көтеріліс. 2. Өкімет билігіне қарсы астыртын ұйымдасқан қарулы дүмпу. // Қирау, бұзылу, қиыншылық. Бүліншілікке ұшырады. Қиыншылыққа душар болды.