КЕСІР
зат есім. 1. Зиян, залал, зардап. 2. Кесірлі адам. // Кесапатты, қырсық, қыңыр. 3. Кедергі бөгет. Кесір болды [ қылды ]. а) Бөгет, кедергі, тосқауыл болды. ә) Қырсығы тиді, жамандық істеді. Кесірге бола. Сорға, қырсыққа қарай. Кесіріне ұшырады. Кәріне тап болды. Кесірін тигізді. Бөгет, кедергі болды. Кесірі тиді. Қырсық, зияны болды. Кесірі ұрды. Қаһарына ұшырады.