ҚЫРЫН
сын есім. 1. Оң не сол бүйірі алға қараған; басқа жақ. 2. ауыспалы мағына. Теріс, қисық, қыңыр. Қырын алдырмады. Сыр бермедi, шыдады, төздi. Қырын жүрді. Бөлектенді, жуымады. Қырын келді. Жайсыз тиді, қолайсыз болды; қырсықты, қыңырайды. Қырын қарады. Теріс қарады, жақтырмады. Қырын шауып, қиғаш қашты. Орынсыз, лайықсыз қылық көрсетті, ұнамсыз іс қылды.