ҚЫНАЛЫ
1омоним сын есім. Қына өскен, қына жабысқан (тас, топырақ т.б.).
1омоним сын есім. Қына өскен, қына жабысқан (тас, топырақ т.б.).
2омоним сын есім. Қына жағылып, боялған. Қыналы бармақ. этнографиялық. а) Байырғы қазақ қоғамындағы ер адамның алған екінші әйелінің ел аузындағы аты. ә) Он саусағынан өнерi тамған iсмер, пысық, таза, кірпияз. Қыналы бармақ, жез тырнағын қанға бояды. Бетін тіліп, қан ағызып зар иледі, қан жылады; жоқтап, құса боп, қанды жаспен бетін жуды.