ҚҰЛЫҚ
1омоним [ араб тілі. ] зат есім. 1. Адамның мінезқұлқын, ойын, пікірін білдіретін психологиялық және рухани қасиеттердің жиынтығы; мінез. 2. Өз қара басының қамы, өз пайдасы. Құлқы бұзық. Ойы, тәртібi ахлақ нормасына қайшы, сотанақ. Құлқы қатқан. бейнелі сөзқолданыс. Мінезі қатты; қаныпезер, аяусыз. Құлқы сүймеді [ соқпады ]. Ұнатпады, көңілі қаламады. Құлқы таза. Көңілі ақ, ниеті дұрыс. Құлқы шаппады. Ниетіне жете алмады. Құлық танытты. Сыңай көрсетті, мінезін білдірді.