БАҚАЙ
зат есім. 1. Аяқтың басы мен жіліншіктің қосылған жерi, тобықтың жоғарғы жағы. 2. анатомиялық. Омыртқалы жануарлар мен адамның қолаяғының саусақ сүйегi; башпайы. Бақай буындары. анатомиялық. Башпай сүйектерінің арасындағы қысқа буындар. Бақайға оралды. Кедергi келтірдi; аяққа тұсау болды. Бақайдан қақты. Байқатпай, білдірмей, ретi келсе, кедергi болды. Бақай есеп. Болмашыны пайда көретін, ұсақшыл. Бақай етек. этнографиялық. Етегін бүрмелеп, желбіршектер салып киетін ұзын көйлек. Бақай қимыл. Өнбейтін, күйбең тірлік. Бақай қулық. Ұсақ, жымысқы қулық. Бақай сүйегi. анатомиялық. Аяқ басының сүйектерінің бірi. Бақайынан келмейдi. а ) Қарасын да көрмейдi, маңайламайды. ә ) Ойына кіріп те шықпайды, әсер етпейдi. Бақайынан келтірмедi. Менсінбеді, елемеді, құлақ аспады. Бақайын сазға тигізбедi. Шаң жуытпай, бәледен құтқарды, алып шықты.