ҚҰЛДЫҚ
зат есім. 1. қоғ. Адамзат тарихында өндіріс құралдары ретінде иесінің құлдарды жеке меншігіне айналдырып, еңбегін пайдаланып қанаудың алғашқы дөрекі түрі. 2. қоғ. саяси. Құл болушылық, қаналушылық, тәуелділік. 3. ауыспалы мағына. экспрессивті. Бас иіп қостаушылық, ризалық. Құлдығың болайын [ кетейін ]. Садағаң кетейін, құрбаның болайын. Құлдыққа салды [ түсірді ]. Тәуелді етті, қанады. Құлдық қылды [ айтты ]. Жалыныпжалбарынды, бас иді, табынды. Құлдық психология. саяси. қоғ. Отаршылдықтың, тәуелсіздіктің салдарынан қалыптасқан мінез-құлық, намыссыздық. Құлдық сана. Ұлттық сананың болмауынан субъектінің өзін ұлт ретінде сезінбеушілігі. Құлдық ұрды. Бағынды, тізе бүкті; алдында құрдай жорғалады.