ҚОҒАЖАЙ
1омоним зат есім. өсімдік. Су жиегінде, қопалы жерлерде өсетін, қамыс пен қоғадан аласа, өлеңшөптен, балауса құрақтан гөрі ірілеу, бойшаңырақ, сүйекті өсімдік. Қоғажай қалпақ. Күннен сақтану үшін қоғажайдың сабағынан тоқып киетін баскиім, ши (шетен) қалпақ. Қоғажай төсек. Қоғажайдың үлпегінен, жапырағынан жасалған төсеніш.