ҚАЛПАҚ
1омоним зат есім. 1. Қиынды төрт сайдан құралып күмбез пішінді, етегі қайырылып келетін киізден тігілген, ерлер киетін ұлттық баскиімнің түрі. 2. Еркектердің жеңіл баскиімі. 3. ауыспалы мағына. Шамның қалақайы. Қалпағын аспанға атты. Қатты қуанды. Қалпақ құрлы көрмеді. Қайырылып та қарамады, менсінбеді. Қалпақпен ұрып алды [ қағып түсірді ]. Оңай олжа қылды; ойына, дегеніне тез жетті.