ҚАҺАР
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Кәр, ашу, ыза, айбар, сұс, суық жүз. 2. Ызғар, суық, сүркей. 3. ауыспалы мағына. Жойқын күш, қайрат, әл. 4. ауыспалы мағына. Құдіреттi, бағындырушы; Алла тағаланың 99 есімінің бірi. Қаһар биледi. Ашуланды, ашуға міндi. Қаһарға міндi. Кәріне міндi, ашу мен ызаға булықты. Қаһар жалыны. бейнелі сөзқолданыс. Ашудың сұсы, кәрi. Қаһар қылды. Қатты ашуланды, кәрін төктi, терісіне сыймады. Қаһар төктi. а) Ашуланды, сұстанды, кәрлендi. ә) бейнелі сөзқолданыс. Жаңбыр аямай құйды. Қаһар төндірдi. Сұс пен кәрге, ашуызаға тап болды. Қаһары атсын. қ а рғ. Қарғыс пен кәрге жолықсын. Қаһарына [ қаһарға ] мінді. Қаһарланды, қатты ашуланды. Қаһарынан сескендi. Бiреудің мысы басты, қорықты. Қаһарына ұшырады. Ашу кернеген ызаға душар болды. Қаһарын қайырды. Ашуызасын басты, сабасына түсірдi, жұбатты. Қаһарын шақырды. Ашуын шақырды, сұстанды.