1омоним зат есім. 1. Жүннен, кенептен немесе мақтадан тоқылған, төрт бұрыш етіп тігілген азықтүлік, заттар салуға арналған ыдыс. 2. Қапқа салынған, қапталған зат есім. 3. Бір нәрсені қаптап қоятын, қорғаныш болатын зат есім. 4. Белгілі бір заттың сырты, сыртқы жамылғышы. 5. ауыспалы мағына. Қорғаныш, қақпа. Қап салу. Қайыршылану, босып кету, садақа сұрау.
2омоним зат есім. Ұшы-қиыры жоқ, бүкіл әлемді орап алатындай тау. Қап тауы. мифологиялық. Қойқаптың тауы, көне, алыстық, тылсым күш өлшемі, биіктік өлшеммежесі болған мекенжай. Қап тауындай. бейнелі сөзқолданыс. Молдық, үлкендік өлшемі.
3омоним О д. экспрессивті. 1. Өкініп, опық жегенде айтылатын ишарат сөз. 2. “ӘТТЕГЕН-АЙ”, “ой” деген мағынадағы жеңіл өкінішті білдіреді. Қап, әттеген-ай! экспрессивті. Бір нәрсенің болмай қалғанына өкіну, санын соғып қалу нышанымен айтылатын сөзқолданыс. Қап, бәлем. экспрессивті. Сені ме, қолыма бір түсерсің, оңдырмаймын деген мағынада.
= етістік. 1. Иттің, жыртқыш аңның ауызбен тістеуі. 2. ауыспалы мағына. Осып түсу, шабу. 3. ауыспалы мағына. Жамандық жасау; арпылдау, беттен алу. 4. ауыспалы мағына. Ащы иістің алып кетуі, демалдырмауы.
қап еткенде. жергілікті сөз. Алғаш, алдында.