ҚАНА
1омоним зат есім. 1. Өсімдіктің дәні немесе ұрығы орналасқан сыртқы қабығы, қауызы. 2. Бір нәрсенің жалпы көлемі, аумағы. Қанасы бұзылмады. Өзгермеді, сол күйі сақталды. Қанасынан асты [ шықты ]. а) Сыймады, асыптөгілді. ә) Шектен шықты, дандайсыды, асыптасты. Қанасына сыймады. а) Асыптасып дандайсыды, ісініпкебінді. ә) Ашуға булықты, долданды. б) Мазасы кетті, тыным таппады. Қанасын жарып шыққан. Іштен шыққан (перзент).