ҚАҚПАН
зат есім. 1. Аң аулау үшін темірден жасалған, шаппалы құрал. 2. ауыспалы мағына. Кедергі, тосқауыл. Қақпанға арандады. Қақпанға түстi, ұсталды. Қақпанға итерді. Жамандық істеді. Қақпанға түскен аңдай. Ұсталып қалғандай, құтыла алмайтындай. Қақпанға түсті [ ілікті ]. Торға түсті, ұсталды, кедергіге тап болды. Қақпанға түсірді. Отырғызып кетті, айласын асырды, алдады. Қақпан құрды. а) Аңды ұстайтын құралды орнатты. ә) Біреуді айлаға түсіргісі келді, алдамақ болды. б) Кедергі келтірді, тосқауыл жасады. Қақпан миналар. әскери сөз. Тиіп кеткенде, орнынан жылжытқанда, қолға алғанда немесе минажарғышқа жасырын қосылған миналанған алдамшы затты қолдану кезінде жарылатын стандартқа сай емес инженерлік миналар. Қақпанның қанды аузын басты. Қолға мықтап түсті. Қақпан салды. Аңды қолға түсіру үшін қақпан құрды. Қақпанына ілінді. Құрған торына шырмалды, алдауға түсті, ұсталды. Қақпанға түсірді. а) Алдауға түсірді, қолға түсірді. ә)Басын айналдырды, өзіне қаратты. Қақпанға түсті. а) Аңның аяғы құрылған қақпанның аузына қысылды. ә) Басына іс түсті, тығырыққа тірелді.