ҚАҚПАҚ
зат есім. 1. Әртүрлі ыдыстардың ауыз жапқышы. 2. Терезелердің сыртынан жабылатын ағаш жапқы. 3. Рояль, фортепьяно сияқты аспаптардың клавиштерін (тілдерін) үстінен жауып тұратын жиналмалы беті, жапқышы. 4. Жертөлелер мен құдықтарға түсу үшін арнайы жасалған есік, ашылатын бет. 5. медициналық. Жүректен денеге таралатын қанды бір шығарып, бір тежеп тұратын клапандар. Қақпағы ашылды. поэтикалық. Ойы, сыры сыртқа шықты, белгілi болды. Қақпақ жауырынды. Жауырыны кең, тұтас біткен. Қақпақ құйрықты. Үлкен, жалпақ біткен құйрықты (қазақы қойдың құйрығы туралы). Қақпақ мұрт. Ауызды жаба өскен қалың мұрт. Қақпақ тас. жергілікті сөз. Құлпытас, бейіт басына қойылған белгі тас.