КҮҢКІЛ
зат есім. 1. Ақырын ғана, естілер-естілмес етіп айтылған сөз. 2. Өсек-аяң, қаңқу сөз. 3. Наразылық, реніш. Күңкіл қылды. Бетіне айтпай, сыртынан реніш білдірді, сөз етті. Күңкіл сөз. Наразылық, реніш, даурықпа әңгіме. Күңкіл шығарды. Ұрыс шығарды, наразылық білдірді.