НАРАЗЫЛЫҚ
зат есім. 1. қоғ. саяси. Қандай да бір жүйеге, ережеге, ісшараға, ойпікір, тұжырымға, шешімге немесе мемлекет саясатына қатысты қоғам мүшелері арасында туындаған қарсылық. 2. Келіспеушілік, қолдамаушылық, реніш. Наразылық акциялары. қоғ. саяси. Саяси күш қолдануды қарастырмайтын оппозициялық талаптардың көрінісі. Наразылық білдірді. Қарсы екенін, қолдамайтынын ісімен, сөзімен көрсетті. Наразылық жалауы. спорт. Басқа қайық жарыс ережесін бұзғанда, жарыс ережесі бойынша наразылық білдірген қайықтың көтеретін жалауы. Наразылық туғызды. Келіспеушілікке бастады, қарсылық әкелді. Наразылық туды. Келіспеушілік пайда болды, өзара қарсылық орын алды.