КОРРОЗИЯ
[ латын тілі. cоrrоsіo ] зат есім. 1. физикалық. Қоршаған ортаның әсерінен металдардан жасалған бұйымдардың өздігінен бүліну процесі және құбылысы, тот. 2. геологиялық. Геологиялық жыныстардың химиялық агенттердің әсерінен және заттектердің су алып кетуінен өзгеруі. Коррозияға төзімді болат. х и м. Қоршаған ортаның әсерінен металдың жаңа химиялық қосылыс түзіп, күйреуіне төзімді болат. Коррозияға төзімділік. физикалық. Материалдардың коррозияға төзімділік қасиеттері. Коррозияға төзімді материалдар. физикалық. Әрекетті ортаның: қышқылдың, сілтінің, тұздың, газдың және тағы басқа. әсеріне төзімді металдар мен металл емес заттар. Коррозия ингибиторы. химиялық. Коррозия бола бастаған жерлерге қосқанда материалдың бұзылу жылдамдығын азайтатын немесе тоқтататын заттек.