ТОТ
1омоним зат есім. 1. Тотығудың нәтижесінде темірде пайда болатын қызғылт қоңыр дақ; татар тілі. 2. Темір мен оның қорытпаларының беттерінде, негізінен, оттек пен ылғалдың әсерінен пайда болатын жегі салдарынан түзілетін ішінара гидратталған темір тотықтарының қабаты. 3. Темірдің және оның қорытпаларының сыртқы беттерінде пайда болатын қабат. Тот әбдіре. Көне, тозығы жеткен әбдіре. Тот баспайтын алтындай. Асыл, қымбат, қадірлі. Тот басты. Тоттанды, дақ түстi; пайдаланбай бос жатты. Тот бастырды. Тоттандырды, тот басқызды. Тот басу. Тоттану, темірдің тоттанып жарамсыздануы.