КЕРТ
= етістік. 1. Бунақтап кесу. 2. Қышылдау, аздап тістеу. Кертіп жазды. Ағашқа өткір жүзді құралмен таңба салды, ойып жазды. Кертіп ою. қолөнер. Ағаш бетін қашау жүзін көлбеу салып нұқи ою. Кертіп салған. Қиюластырып орналас тырған.
Значение слова
КЕРТ
зат есім. жергілікті сөз. 1. Күш-қуат, әл. 2. Қу, айлакер. Керт қара басы. Жалғыз өзі, қарақан басы. Кертіне ұшырады. Кәріне, қаһарына кезікті. Керт бұғыдай. Күшті қарулы.