ЗЕҢ
зат есім. Жылу мен ылғал жеткіліксіз жағдайда пайда болатын көгеру; көктат. Зең бас адам. ісінде береке жоқ, өзінің не істеп, не қойып жүргенін білмейтін, есеңгіреген күйде жүретін адам. Зең салу. жергілікті сөз. Түйенің жазғы өріске шығарда не өрістен ауылға қайтарда ойнақтауы, құйрығын қайырып, шаншып, тұмсығын көтеріп, тайраңдауы. Зең саңырауқұлақтары. ботаникалық. Төменгі сатыдағы хлорофилсіз өсімдіктердің жеке бір тобы.