ЖІГІТШІЛІК
зат есім. 1. сөйлеу. Жігіттік. 2. ауыспалы мағына. Бозбалашылық, жігіт кездегі іс-әрекет, өмір, жастық дәурен. Жігітшілік жасады. Қызға қырындады, бос жүріспен уақытын өткізді. Жігітшілік құрды. Жастықтың әуеніне салынды, қызға барды, сөз салды, жүріптұрды.